Pagina 1 van 1
een brief voor kinderen die nu nog te klein zijn
Geplaatst: Za 05 Feb 2005 20:16
door lien
De kinderen zijn 4 en 6 jaar de vader wil graag iets voor ze op schrijven voor later ....als de vader er niet meer is.
Ook een dank aan zijn moeder vader broer en vrouw
Wie heeft er tips en/of ervaring
Geplaatst: Di 08 Feb 2005 18:12
door Gast
Absoluut doen !! Dat is zo belangrijk voor kinderen. Straks als ze wat ouder zijn, zullen ze dit zeker waarderen.
Geplaatst: Di 08 Feb 2005 18:39
door jodyi
ja inderdaad.. wat goed! misschien is een videoboodschap ofzo ook nog wel een idee? het lijkt me als kind zijnde zo fijn om later terug te lezen dat je vader zelf geschreven heeft dat hij van je hield en blij was met je...
heel speciaal,
wel heel moeilijk om te doen lijkt me, heel veel succes en sterkte voor diegene!
jodyi
Geplaatst: Do 17 Feb 2005 18:27
door Gast
hoi, ik ben wendy 27 jr heb een dochter van 6. 7 mnd geleden is mijn man overleden aan alvleesklier k. hij wer dmaar 34 jr. ik heb veel foto s gemaakt in t ziekenhuis thuis en toen hij opgebaart stond. als mn dochter wil kan ze altijd foto s kijken. ze is ook bij hem geweest hoor toen hij opgebaart stond. ik vindt t wel een goed idee dus.
groetjes wendy
wendydevroedt@wanadoo.nl
Geplaatst: Di 22 Feb 2005 12:48
door ..
kijk eens de film, heel confronterend, maar heel mooi, my life..
Geplaatst: Zo 27 Feb 2005 19:52
door suzanne36
mijn man is ook ongeneeselijk ziek en wij zijn begonnen met een soort dagboekje te schrijven, onze kinderen zijn 3 en en bijn 5 jaar, in dat boekje schrijven mijn man en ik regelmatig dingen over zijn ziekte, gedachtes, gedichtjes, we plakken fotos in tekeningen van de kinderen uitspraken die de kinderen hebben gedaan etc. etc. later als ze groot zijn en dat boekje doorlezen hoop ik dat ze het een beetje duidelijk is hoe wij dat hebben ervaren en hoe wij met zijn ziekte om zijn gegaan en wat vvor een man hun vader was en dat hij heel veel van ze heeft gehouden, groetjes Suzanne
Brief voor kinderen die nu nog te klein zijn
Geplaatst: Wo 02 Mar 2005 20:44
door PAM
Beste Suzanne,
Je was op zoek naar lotgenoten. Ik ben er een. Mijn man is ook ongeneeslijk ziek, hij heeft over zijn hele longen uitzaaiingen van een endeldarmtumor. We hebben ook een kind van 4. Mijn man is ook een boekje aan het maken als nagedachtenis aan hem. Mooie foto`s, tekeningen en gedachten voor later. Dus zoals je leest een lotgenote. Mag ik je wat vragen? Weten jou kinderen wat er met hun vader aan de hand is en wat er waarschijnlijk gaat gebeuren? En hoe ga jezelf met deze situatie waarin we verkeren om? Als je geen zin hebt om mijn vragen te beantwoorden, begrijp ik dat. Ik wens jullie allemaal heel veel warmte en kracht om dit allemaal te bolwerken. Groeten PAM.
Geplaatst: Di 08 Mar 2005 22:30
door suzanne36
hallo, ik las je vraag net, ik heb het mijn oudste zoontje eerlijk en op zijn nivo proberen te vertellen dat zijn vader niet meer beter gemaakt kan worden, mijn man en ik hebben samen besloten de kinderen er niet te veel mee te belasten , maar er voor weglopen moet ook niet, mijn zoontje vraagt regelmatig aan papa ga jij dood, en wanneer dan, dan zegt mijn man ja, ik ga dood maar ik weet niet wanneer en als ik dood ben dan word ik een ster aan de hemel, en als je mij dan mist, stuur mij dan een ballon met je gedachte, dan denk ik ook aan jou, mijn zoontje vroeg zelfs krijg ik ook dan een nieuwe papa......ja dat is niet niks, het doet veel pijn, maar kinderen gaan er vaak heel soepel mee om, het ene moment denkt hij aan zijn vader en moet hij huilen en het volgende moment is hij weer volop aan het spelen, het is volgens mij maar net hoe je er zelf ook mee om gaat, wij zijn absoluut van mening dat je niet moet liegen over de ernst van de situatie, dan is het vertrouwen in een ouder compleet weg, en dat lijkt me heel ongezond wij praten heel open maar wel op hun nivo, ook over de dood, ik hoop namelijk dat mijn man thuis zal overlijden als het zo ver is, en dan wil ik mijn kinderen laten zien dat je niet bang hoeft te zijn en dat de dood bij het leven hoort, en dat je daar heel verdrietig van mag zijn, maar dat je ook mag spelen en kind mag zijn ondanks het verdriet....liefs, suzanne
Brief voor kinderen die nu nog te klein zijn
Geplaatst: Zo 13 Mar 2005 19:35
door PAM
Betse Suzanne,
Bedankt dat je wilde antwoorden op mijn vragen. Het is allemaal niet niks zo in deze situatie. Onze dochter is nog niet zo op de hoogte van de situatie. Dit komt omdat mijn man nog in het chemotraject zit. Dit om zijn ziekte zolang als mogelijk is stabiel te houden. Dit is tot nu toe wel gelukt maar kost hem en ons heel wat energie. Tijdens zijn goede dagen brengt hij heel veel tijd door met onze dochter. Om dan tegen haar te zeggen dat papa toch dood zal gaan aan zijn ziekte is voor haar dan niet te begrijpen. Als de situatie verslechterd zullen we ook met haar, op haar niveau over de dood gaan praten. Ik neem mijn petje voor jullie af, zoals jullie met de situatie omgaan en al aan jullie kinderen hebt duidelijk gemaakt dat papa zal gaan sterven. Nogmaals bedankt voor je reactie. Heel veel kracht voor jullie allemaal.
Groeten PAM.