Terug kijkend op m'n ziekteperiode, vond ik met name de periode na het ziek
zijn erg moeilijk en verwarrend. Tijdens de diagnose en ingrepen gaat de
medische molen relatief snel. Het is juist de periode erna die ik als lastig
en moeilijk heb ervaren. Puur medisch gezien was er 'weinig' meer aan de
hand, maar door alle consternaties/ narcose/ spanningen was ik moe, echt enorm moe.
Daarbij kwam dat ik 'vond' dat ik 'blij' moest (!) zijn omdat het allemaal toch
'goed' was afgelopen. Met name de moeheid en het niet meer hetzelfde voelen
als voor al die perikelen maakt het allemaal zo verwarrend.
Die verwarring en de 'stress' van het niet blij zijn, leidde er toe dat ik
echt slechte dagen had. Lusteloos, onrust, verdriet, maar bovenal verwarring
bracht mij tot gevoelens waar ik normaal gesproken het bestaan niet wist
Als je voor jezelf accepteert dat deze tijd er bij hoort, maakt je het jezelf al iets
minder moeilijk. Het ligt absoluut niet aan jou, maar is een onderdeel van het gehele (ziekte) proces. Op het moment dat je voor jezelf het een en ander kunt 'ontrafelen' zal het mogelijk wat dragelijker worden. Het is een hele klus om door het proces heen te gaan in plaats van erom heen te gaan (wat uiteindelijk niet werkt!).
Voor mij gelde dat ik de aspecten van het proces onder ogen durfde te zien, irritatie/ boosheid (door mÂ’n lijf in de steek gelaten !) en de onzekerheid (ben ik nu wel echt van de kanker af ?) daar een wezenlijk onderdeel van waren. Soms zelfs met een moment van intens zelfmedelijden (waarom ik?), ook dat heb ik mezelf toegestaan. Deze momenten probeerde ik telkens af te sluiten door dingen te gaan doen die ik leuk vond, kortom mezelf verwennen. Dit klinkt makkelijker dan het was want waarom zou ik mezelf verwennenÂ….het was tenslotte toch dit lijf wat me in de steek had gelaten? Enfin was is een lastige periode, waarbij ook gevoelens van eenzaamheid hoorde. Er op terugkijkend heeft het me in zekere zin ook wel sterker gemaakt.
Kortom gun jezelf de tijd!
Succes met allesÂ…Â…
en sterkte voor de moeilijke momenten.
Met lieve groet,
Renate