speekselklierkanker
Geplaatst: Wo 10 Mar 2010 23:13
Hallo,
Sinds afgelopen dinsdag weten we dat mijn vader (72 jaar) speeksleklierkanker heeft. Hij loopt al vanaf 28 oktober 2009 naar de huisarts en het ziekenhuis, maar ze wisten al die maanden niet wat het was. Doordat de zwelling aan zijn kaak vorig week open sprong is er actie ondernomen en blijkt het (na een kweek) tóch kanker te zijn. De arts had al twee maanden vol gehouden dat het iets engs, raars of ernstig zou zijn, maar nu blijkt toch anders! Mijn vader is nu door verwezen naar Maastricht voor verdere behandeling. Vandaag is hij geweest voor een scan, en daarop waren geen uitzaaiingen te zien. Of dat echt zo is, dat is voor ons nog maar de vraag. We dachten namelijk ook al een paar maanden dat het niets ernstigs zou zijn. Vrijdag moet hij naar de oncoloog en naar de mondhygieniste. Die laatste zal niet veel kunnen doen, omdat mijn vader zijn mond bijna niet meer open kan. Mijn vader is in de afgelopen maanden behoorlijk verzwarkt, omdat hij constant pijn heeft en daardoor vrijwel niet kan slapen en moeilijk kan eten. Ik vraag me af of hij nog wel sterk genoeg is om de behandeling te dragen. Hij is ook erg depresief vanwege de dagelijks pijn.
Ik vraag me af of er meer patienten zijn die zo lang op de diagnose hebben moeten wachten. (of is dit niet lang? Dat kan natuulijk ook. Wij hebben gelukkig nog nooit eerder met dit bijltje gehakt)
Ook zou ik graag willen weten hoe het herstel verloopt. Er is zo weinig te vinden op internet, dat ik het via deze weg probeer.
Groet
Lonneke
P.s. Er zullen vast nog vele vragen volgen, maar dan meld ik me wel weer in de hoop dat er iemand een antwoord op heeft of een geruststellend woordje.
Sinds afgelopen dinsdag weten we dat mijn vader (72 jaar) speeksleklierkanker heeft. Hij loopt al vanaf 28 oktober 2009 naar de huisarts en het ziekenhuis, maar ze wisten al die maanden niet wat het was. Doordat de zwelling aan zijn kaak vorig week open sprong is er actie ondernomen en blijkt het (na een kweek) tóch kanker te zijn. De arts had al twee maanden vol gehouden dat het iets engs, raars of ernstig zou zijn, maar nu blijkt toch anders! Mijn vader is nu door verwezen naar Maastricht voor verdere behandeling. Vandaag is hij geweest voor een scan, en daarop waren geen uitzaaiingen te zien. Of dat echt zo is, dat is voor ons nog maar de vraag. We dachten namelijk ook al een paar maanden dat het niets ernstigs zou zijn. Vrijdag moet hij naar de oncoloog en naar de mondhygieniste. Die laatste zal niet veel kunnen doen, omdat mijn vader zijn mond bijna niet meer open kan. Mijn vader is in de afgelopen maanden behoorlijk verzwarkt, omdat hij constant pijn heeft en daardoor vrijwel niet kan slapen en moeilijk kan eten. Ik vraag me af of hij nog wel sterk genoeg is om de behandeling te dragen. Hij is ook erg depresief vanwege de dagelijks pijn.
Ik vraag me af of er meer patienten zijn die zo lang op de diagnose hebben moeten wachten. (of is dit niet lang? Dat kan natuulijk ook. Wij hebben gelukkig nog nooit eerder met dit bijltje gehakt)
Ook zou ik graag willen weten hoe het herstel verloopt. Er is zo weinig te vinden op internet, dat ik het via deze weg probeer.
Groet
Lonneke
P.s. Er zullen vast nog vele vragen volgen, maar dan meld ik me wel weer in de hoop dat er iemand een antwoord op heeft of een geruststellend woordje.